عمر شد تبه نامه شدسیه شدبدی زحد معترف شدم

گفته که جانزد خود دهم هر که او کند روبراه من

کی توان بخود آمدن برت یارئی بکن دست من بگیر

باش هادیم گام گام ره نور خویش کن شمع راه من

غیر اعتراف نیست شافعی تا شود برت عذرخواه من

دشمن ار کند قصدجان من سوی درگهت آورم پناه

گر تو رانیم از درت کجاست مامنی شود تا پناه من