ز آنروز اسباب جهان جز عشق تو نگزیده من

گرد جهان گردیده من چون روی تو نادیده من

از پرتو نور رخت تابی فتاده در دلم

کز هستیش چون کوه طور بر خویشتن لرزیده من

آیا چه مستیها کنم آندم که برگیری نقاب