شعله داغ غم نگر شمع مرا ز من به بین

عشق ز دیده برد خواب از دل و جان گرفت تاب

در جگرم نماند آب رونق کار من به بین

داغ غم تو می برم بر سر تربتم بیا

فیض چو شکوه میکند با دل او چه کرده

آینه کن ز کار خود صورت کار من به بین

هیچ وفا نمی کند غیر جفا نمی کند