بر دلم از داغها مشعله ها جا بجا

بازی غفلت مخور هرزه مپو سو بسو

دیده من دیده و عقل نه بشنیده است

سوختم از فرقتش دوست بمن روبرو

بر رخم از خون دل اشک روان جو بجو

آنکه تن خویش را در ره حق کهنه کرد

میرسدش فیض حق دم بدم و تو بتو