شور من از لعل شکر خای تو

میفزاید شور بر شور دلم

چون تبسم میکند لب های تو

آه من از تاب آن زلف سیاه

ناله ام از بخت مادر زاد خود

عشق من از حسن مادرزای تو

هر که سودا کرد با تو سود برد