جهان پر شد ز حرف فیض و رندیهای پنهانش

تو آمد خرده خرده رفت من آهسته آهسته

سپردم جان و دل نزد تو و خود از میان رفتم

کشیدم پای از کوی تو من آهسته آهسته

شدم افسانه هر انجمن آهسته آهسته