بشکن صدف هستی ای طالب دردانه

پیمانه بکف کردم در مجمع بیهوشان

گویند کئی گویم دیوانه فرزانه

تیغ ار بصدف ناید دردانه بکف ناید

ای در دل و جان من تا چند نهان از من

نشنیده کسی هرگز خمخانه بیگانه

یکبار دو چارم شو روزی دو سه یارم شو