می انگور نخواهم که بود تلخ و پلید

تا چه گویند که زد زخم بگوئی وی وی

بس که با ناله و زاری دل من خو کرده است

چون شوم خاک نروید ز گل من جز نی

لب شیرین تو خواهم بمکم پی در پی

جرعه از لب لعلت اگرم دست دهد

تا ابد موی بمویم همه گوید می می