چون تو شدی یار من شد دل و جان اجنبی

با تو شدم آشنا وز دو جهان اجنبی

خواست ز تو دم زند ناطقه ام بسته شد

گفت عیان غیور هست بیان اجنبی

یاد تو چون می کنم میروم از خویشتن