هر غزلی که طرح شدفیض بدیهه گویدش

سود روان بود چه غم تن کشد ار خسارتی

می نتوان بیان نمود قصه عشق نزد کس

هرزه مپوی گرد دل در طلب عمارتی

معنی بکر آورد تا ببرد بکارتی