مقراض لا تذکیر فیض بیخ دو عالم را ببر

آن عهد و آن پیمان ما برجاستی برجاستی

گشتیم محو آن جمال دستک زنان در وجد و حال

از لیت قومی یعلمون در جان ما غوغا ستی

چون حاصل این هر دو کون در مخزن الاستی