ز کدام باده ساقی به من خراب دادی

دل و دین و عقل و هوشم همه را بر آب دادی

چه دل و چه دین و ایمان همه گشت رخنه رخنه

مژه های شوخ خود را چه به غمزه آب دادی

دل عالمی ز جا شد چه نقاب بر گشودی