نیست جز ناله کنون هم نفسی

بسرا پای جهان گردیدیم

آشنای دل ما نیست کسی

رفته رفته زبر ما رفتند

بس در سر که بمنطق سفتند

قدر آنها نه بدانست کسی

جانشان بود ز صحرای دگر