همچه منصور تو منصور ندیده است کسی

جز دل اهل خرابات که جولانگه تواست

در جهان خانه معمور ندیده است کسی

نصرت و یاریت آنست که بردار کشی

میخورم زهر غمت را بحلاوت دلشاد

ماتمی را که بود سود ندیده است کسی

هر کجا مرده دلی زنده جاوید شود