خرابی دل من نیست جز زدیده من

بیک نظر کندم دیده مبتلای کسی

ندیده است چو دیده کسی بلای کسی

که بسته باد چنین روزن از سرای کسی

ز دست دیده چه سازم مرا بجان آورد

کسی چگونه کشد روز و شب جفای کسی