بی پا و سر افتم بره بیسر و پایان

پنهان ز نظرها همه جا بلکه تو باشی

از کس نکنم شکوه چرا گفت و چرا کرد

دارنده بر آن جور و جفا بلکه تو باشی

پا و سر هر بیسر و پا بلکه تو باشی

بر گفته فیض اهل دلی نکته نگیرد

گوینده پس پرده ما بلکه تو باشی