گفتا که نیک بنگر شاید رسیده باشی

گفتم که طعم آن لب گفتا ز حسرت آن

جان بر لبت چه آید شاید چشیده باشی

گفتم بکام وصلت خواهم رسید روزی

خود را اگر نه بینی از وصل گل بچینی

کار تو فیض اینست خود را ندیده باشی