جان ز تنم پریده شد های چها نمیکنی

آهم از آسمان گذشت ناله ز لامکان گذشت

سوختم از غم تو من رحم چرا نمیکنی

خون دلم ز دیده شد کار دل رمیده شد

فیض گذشت عمر و هیچ کار خدا نکرده

وین دو سه روزه مانده را صرف قضا نمیکنی