کی توان از نظر موسی عمران بینی

روی جانان مگر از دیده جانان بینی

یا مگر ز آینه طلعت خوبان بینی

آن جمالی که فروغش کمر کوه شکست

باجابت نرسد تا تو تو باشی «ارنی»

«لن ترانی» شنوی موسی و حرمان بینی

گر تو در هستی او هستی خود در بازی