کجاست در دو جهان غیر در گهت جائی

خوشا دلی که در آن جای چون توئی باشد

خوشا سری که در آن هست از تو سودائی

کجا روم ز در تو کجا توانم رفت

دلم خوش است که در وی گرفته منزل

کراست همچو تو یار لطیف زیبائی

سر من و در تو تا نفس بود در تن