ناوک غمزه میزند در دل من نهان کسی

جان من این درین توئی جان تو آن در آن توئی

در دل بیقرار من مایه اضطراب تو

در سر بیخمار من مستی جاودان توئی

می نکنم غلط که آن غمزه زن نهان توئی

کیست که هر نفس مرا تازه حیات می دهد

گر تو نگوئی آن منم کیست بگوید آن توئی