هست عیان چو آفتاب دلبر من نهان توئی

کیست که هر نفس مرا تازه حیات می دهد

گر تو نگوئی آن منم کیست بگوید آن توئی

کیست که ذره ذره دل میبرد از برم نهان

کامل و ناقص جهان سوی تو کرده روی جان

قبله عارفان توئی مقصد سالکان توئی

مایه شورش جنون در سر فیض جز تو نیست