پس چرا هر دم ز جای خود جهد باد صبا

از هوای دل گل بستان خوبی یافت رنگ

وزگل بستان خوبی بوی می یابد هوا

گر دماغ باغ نیز از بوی او آشفته نیست

جز به چشم آشنایانش خیال روی او

در نمی آید که می داند خیالش آشنا

با شما بودیم پیش از اتصال مائ و طین