تا مریض عشق باشد دل کجا خواهد دوا

مردمی کایشان نمی ورزند سودای گلی

نیستند از مردمان خوانندشان مردم گیا

تا قتیل دوست باشد جان کجا یابد حیات

هندوی زلف تو در سر دولتی دارد قوی

اینکه دستش می رسد کت سر در اندازد به پا

عاشقان آنند کایشان در جدایی واصلند