وان عمر که گم کردم، در کوی تو شد پیدا

از صحبت من با تو، برخاست بسی فتنه

دیوانه چو بنشیند، با مست بود غوغا

آن جان که به غم دادم، از بوی تو شد حاصل

ای دل! به ره دیده، کردی سفر از پیشم

رفتی و که می داند، حال سفر دریا؟

انداخت قوت دل را، بشکست به یکباره