مددی که چشم مستت به خمار کشت ما را

ز شراب لعل نوشین من رند بی نوا را

ز وجود خود ملولم قدحی بیار ساقی

برهان مرا زمانی ز خودی خود خدا را

بخدا که خون رز را به دو عالم ار فروشیم