سلمان به خاک کوی تو، تا چشم باز کرد

زان چشم، دگر به چشم ندیدم خواب را

بی وصل تو دو کون، سرابی است پیش ما

در پیش ما چه آب بود خود سراب را؟

یکبارگی ز دیده، بینداخت، آب را