این قدر تمیز هست، آخر من دیوانه را

محتسب گوید: که بشکن، ساغر و پیمانه را

غالبا دیوانه می داند، من فرزانه را

بشکنم صد عهد و پیمان، نشکنم پیمانه را

گو چو بنیادم می و معشوق ویران کرده اند

کرده ام وقف می و معشوق این، ویرانه را

ما ز بیرون خمستان فلک، می، می خوریم