کس نمی گوید حدیث سخت، در روی شما

مرده خاکم که او می پرورد سروی چو تو

زنده بادم که او می آورد بوی شما

اینکه بر چشمم، سیاه و تنگ دل یاری، ولی

بر نمی دارم سر از زانو، ز رشک طره ات

تا چرا سر بر نمی دارد، ز زانوی شما

چشم تنگت، تر تاز و حاجبت پیشانی است