بی حضورت، هیچ نوری نیست، در ایوان ما

بی گل رویت ندارد، رونقی بستان ما

گر بسامان سر کویش رسی ای باد صبح

عرضه داری شرح حال بی سرو سامان ما

در دل ما، خار غم بشکست و در دل غم، بماند