دیگران را هوس جنت اگر می باشد

من که پروانه ام ای شمع! ز من روی متاب

چون نه از آب و گلی، بلکه همه جان و دلی

که گر از ماء و ترابی، پس ازین ما و تراب

روضه جنت سلمان در توست، از همه باب