عقل را با تاب زلفت، نیست تاب

در جمال عالم آرایت، سخن

نیست کان روشن تر است از آفتاب

عقل بر می تابد از زلفت، عنان

چشمم از لعلت، حکایت می کند

می چکاند راستی، در خوشاب

آب، بگذشت از سر سلمان و او