صحبت گل را رها کرده ببویت گلاب

ای گل رخسار تو! برده ز روی گل، آب

سایه سرو تو ساخت، پایه بختم، بلند

نرگس مست تو کرد، خانه عقلم خراب

عشق رخت دولتی است، باقی و باقی فنا