گفتمش هرگز نشد کامیم، حاصل، زان دهن

جن من دانی به تنها چون بود حال غریب؟

دست بیماران گرفتن، بر طبیبان واجب است

من ز پا افتاده ام، دستم نمی گیرد طبیب

از وصالت نیست گویی، هیچ سلمان را نصیب