در طیره ام ز طره که گستاخ در رخت

پیش تو می نهم، من درویش هر چه هست

ما بی خودیم و مدعیانند بی خبر

زان می که داده است به ما ساقی الست

بنشست و راستی، به همه روی کج نشست

صوفی، رفیق زمره اصحاب رهروست

سلمان، ندیم مجلس رندان می پرست