در زوایای فلک، پیوسته یارب یارب، است

تا بدیدم حلقه زلف تو، روز من، شب است

تا ببوسیدم سر کوی تو، جانم بر لب است

یا رب! آن ابرو، چه محرابی است کز سودای او؟

پیش عکس عارضت، میرم که شمع از غیرتش

هر شبی تا روز گاهی در عرق، گه در تب است

آفتابی، امشبم، در خانه طالع می شود