ز کفر زلف تو، دل ره نمی برد بیرون

به بوی زلف تو هر صبح، داده تحریک است

بپرس حال من از چشم خود، که این معنی

حکایتی است که معلوم ترک و تاجیک، است

که راه پر خم و پیچ و محله تاریک است

نمی رسد به خیال تو، آب دیده من

که دیده، سخت ضعیف است و راه، باریک است