خارو خاشاک جفایت، گل و ریحان من است

رسم عشاق وفا خوی بتان، بد عهدی است

این حکایت نه به عهد تو و دوران من است

بر دل پاک تو حاشا نبود، خاشاکی

دل محزونم از و، یوسف جان را می جست

زیر لب گفت، که در چاه ز نخدان من است

گره موی تو بندی است که بر پای دل است