عاقبت هم سر به جایی برکند، این خون دل

کافر سرمست در محراب بین، چون خفته است

خاک راهت، خواستم رفتن به مژگان، عقل گفت

نیست حاجت کش صبا، صدره به گیسو رفته است

کز غم عشق تو سلمان، در درون، بنهفته است