پروانه چون مجال برون شد ز کوی دوست

امشب، چراغ مجلس ما، در گرفته است

در تاب رفته و سخن، از سر گرفته است

یابد بدین طریق، که او در گرفته است

ظاهر نمی شود، اثر صبح گوییا

دود دلم، دریچه خاور، گرفته است