دانی که چیست، مایه آن لعل آتشین؟

یابد بدین طریق، که او در گرفته است

ظاهر نمی شود، اثر صبح گوییا

دود دلم، دریچه خاور، گرفته است

کامروز، باز، در قدح زر، گرفته است

خون حرام ماست که ساقی، به روزگار

در گردن صراحی و ساغر گرفته است