آنچنان کز دیده من، راه خواب، افتاده است

می کشد مسکین دلم، تاب طناب طره ات

چون کند، در گردن او، این طناب، افتاده است

خیل خونخوار خیال، اطراف چشم من، گرفت

همدمی دارم عزیز، از من جدا خواهد شدن

لاجرم مسکین دلم، در اضطراب، افتاده است

چشم مستت دیده ام، روزی، وزان مستی هنوز