تا من افتادم ز کویت در حسابی نیستم

لاجرم چون ذره، دل در اضطراب، افتاده است

برمتاب از من، عنان، آخر که یکسر کار من

رفته است از دست و در پا چون رکاب، افتاده است

ز آنکه در کویت چو سلمان، بی حساب افتاده است