اندیشه اگر هست، ز هجران، نه ضروری است

مشنو، که مرا از درت، اندیشه دوری است

دور از تو سرش باد ز تن دور، به شمشیر

آن را که به شمشیر ز کویت، سر دوری است

ما یار نخواهیم گرفتن، به دو عالم