در جهانی که نه گل بود و نه باغ و نه بهار

از سر زلف و رخت، لیل و نهاری بودست

بی کناری و میانی و لبی، پیوسته

در میان من و تو، بوس و کناری بودست

از گل روی توام، باغ بهاری بودست

زین همه نقش مخالف، که برانگیخته اند

شد یقینم که غرض، عرض نگاری بودست