بی گمان با حوریی در « جنته الماوی» نشست

جز غمت، کاری نخواهد، بر ضمیر ما گذشت

جز رخت، نقشی نخواهد در خیال ما نشست

هر که را با شاهدی صحبت به خلوت داد دست

زینهار امروز سلمان با می و حوری نشین

چند خواهی بر امید وعده فردا نشست