من ندارم، زور دست و پنجه و بازوی دوست

دوست دشمن پرور است ای دوستان تدبیر چیست

خوی او این است و من خو کرده ام با خوی دوست

ور به زورم می کشد یا می کشد، او حاکم است

دوستان گویند: سلمان باز کش خود را ازو

می کشم خود را و بازم می کشد دل سوی اوست