چشم بدان، ز حسن لقای تو دور باد

جایی که جای فکر نباشد، چه جای توست

آیینه صفات خدایی و خلق را

جمعیتی که روی نمود، از صفات توست

کاکنون بقای عالمیان، در لقای توست

آنچ از تو می رسد به من احسان و مردمی است

و آنها که می رسد، به تو از من دعای توست