قصد جانم می کنی، من خود، فدایت می کنم

سرو را این حسن و زیبایی که قدت راست نیست

راستی را سرو بس رعناست اما این که باد

در سر افکندست، یعنی با تو هم بالاست نیست

گر تو پنداری، که تقصیری که هست، از ما نیست