در جهان کیست، که شوریده این سودا نیست

داغ سودای تو بر جان رهی تنها نیست

هر که گوید، که منم، فارغ ازین غم، غلط است

هیچ کس نیست، که او غرقه، این، دریا نیست

ای که، منعم کنی، از عشق که فردایی هست